Conferentie van Kardinaal Sarah op 5 april 2018

Legioen Kleine Zielen van het Barmhartig Hart van Jezus

Kardinaal Sarah in Tegelen: De Kerk heeft geen herstructurering nodig maar een herenting op Christus. Stilte is onmisbaar om God weer te vinden.

Kardinaal Sarah werd in november 2014 door paus Franciscus benoemd als prefect van de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten.

Foto Kardinaal Sarah in Tegelen en pastoor Geudens

View original post

Advertenties

Boodschap aan Mirjana en Marija

Beste Medjugorje Vrienden,

Deze keer zenden wij u twee boodschappen: de boodschap, die Marija Pavlovic elke 25e van de maand ontvangt én de boodschap, die Mirjana ook dit jaar weer ontving op 18 maart. Misschien herinnert u zich nog dat O.L. Vrouw bij haar laatste verschijning op 25 december 1982 Mirjana het 10e geheim toevertrouwde en haar beloofde dat Zij haar elk jaar op 18 maart zou verschijnen.
Tevens willen wij u herinneren aan de noveen voor het feest van de Goddelijke Barmhartigheid op zondag 8 april a.s. Het is een uitdrukkelijke wens van Jezus om voor dit feest een noveen te houden, te beginnen a.s. vrijdag, Goede Vrijdag.
Van harte wensen wij u een genadevolle Goede Week en alvast een Zalig Pasen!

Hartelijke groet,
Ave Maria!

Boodschappen van de Koningin van de Vrede in Medjugorje

big_thumb_83c25d6b4ea3a82f471367d79a0d2a67w1

Aan Mirjana

18 maart:
Lieve kinderen! Mijn leven op aarde was eenvoudig. Ik hield van en verheugde me over kleine dingen. Ik hield van het leven – het geschenk van God – alhoewel pijn en lijden mijn hart doorboord hebben. Mijn kinderen, ik had de kracht van het Geloof en het grenzeloze vertrouwen in de Liefde van God. Allen, die de kracht van het Geloof bezitten zijn sterker. Het Geloof bewerkt dat men leeft volgens het goede en dan komt het licht van de Liefde van God altijd op het juiste moment. Dat is de kracht, die steun geeft in pijn en lijden. Mijn kinderen, bid om de kracht van het Geloof, vertrouw op de hemelse Vader en wees niet bang. Weet dat geen enkel schepsel, dat God toebehoort, verloren gaat, maar eeuwig zal leven. Aan iedere pijn komt een einde en daarna begint het leven in vrijheid, daar waar al mijn kinderen terecht komen, waar alles vergolden wordt. Mijn kinderen, jullie strijd is moeilijk. Die zal moeilijker worden, maar volg mijn voorbeeld na. Bid om de kracht van het Geloof en vertrouw op de Liefde van de hemelse Vader. Ik ben bij jullie, ik toon mij aan jullie en ik bemoedig jullie. Met onmetelijke moederlijke liefde liefkoos ik jullie zielen. Dank je.

Aan Marija:

25 maart 2018
Lieve kinderen! Ik roep jullie op met mij te bidden in deze tijd van genade, waarin de duisternis tegen het licht vecht. Bid, mijn lieve kinderen, biecht en begin een nieuw leven in genade. Kies voor God en Hij zal jullie tot heiligheid brengen, en het Kruis zal voor jullie een teken van overwinning en hoop zijn. Wees er trots op dat jullie gedoopt zijn en wees dankbaar in jullie harten dat jullie een deel van Gods plan zijn. Dank, dat jullie aan mijn oproep gehoor hebben gegeven.

 

Vertaling: Stichting Medjugorje Centrum, Kremerslaan 30, Landgraaf


 

De rozenkrans verdedigt en beschermt het geloof

cr Copyright foto: Sergios Gklempov (Facebook)

 

‘Men kan er staat op maken dat in de gezinnen en in de volken waarbinnen de praktijk van de Rozenkrans bewaard is gebleven zoals voorheen, men niet hoeft te vrezen dat de onwetendheid of het vergif van de dwaling het geloof zal vernietigen’, aldus Paus Leo XIII.

Voordat ik deze uitspraak van Paus Leo XIII kende, heb ik bij het verdedigen en propageren van het Rozenkransgebed steeds deze stelling geponeerd:

“Wie dagelijks met eerbied en aandacht het Rozenkransgebed bidt en aldus de voornaamste geheimen van het Geloof al biddend overweegt, hoeft niet te vrezen dat hij zijn geloof verliest, want onder Maria’s bescherming en voorspraak blijven deze geloofsgeheimen veilig voortleven in zijn geestelijk leven”.

Jan Leechburch Auwers

Bron: https://janvanleechburchtotauwers.wordpress.com/2015/10/07/de-rozenkrans-verdedigt-en-beschermt-het-geloof/


 

H. Maagd Maria spreekt over de machtige voorspraak van St Jozef bij God

H. Maagd Maria spreekt tot Maria van Agreda over St. Jozef

“Mijn dochter, wel hebt gij geschreven dat mijn Bruidegom Jozef onder de heiligen en vorsten van het hemelse Jeruzalem een buitengewoon hoge rang bekleedt, maar weet ook dat zijn verheven heiligheid noch door u kan beschreven worden, noch door enig sterveling kan begrepen worden. Pas nadat men tot de aanschouwing van Gods Aanschijn gekomen is, zal men tot zijn zeer grote verwondering en onder lofprijzing van de Heer het geheim van Jozefs grootheid aanschouwen en begrijpen. In het oordeel zuilen vele verworpenen het betreuren dat zij, verblind door hun zonden, zulk een machtig en werkdadig middel ter zaligheid, zoals de voorspraak van Jozef is, niet gekend en niet gebruikt hebben. Het zou hen geholpen hebben om de vriendschap van de rechtvaardige Rechter terug te winnen! Weinigen kennen de macht van Jozefs voorspraak bij de goddelijke Majesteit en bij Mij. Ik verzeker u, mijn geliefde dochter, dat hij in de hemel één van de intiemste vertrouwelingen is van de Heer, en zeer veel vermag om de straffen van de goddelijke rechtvaardigheid van de zondaars af te wenden. Toon u dankbaar voor de openbaringen, die u over mijn Bruidegom gegeven zijn. Uw leven lang moet gij in godsvrucht tot hem trachten toe te nemen. Wend u in al uw noden tot hem om zijn voor- spraak, en verspreid ijverig de godsvrucht tot hem. Tracht vele vereerders voor hem te winnen. Vooral moeten uw geestelijke dochters in godsvrucht tot hem uitmunten, want alles waarom mijn Bruidegom bidt in de Hemel, ontvangen zijn vereerders op aarde uit de hand van de Allerhoogste.”

pastoor Geudens

Wij zullen ons redden of ons verdoemen

Door Michaël Dekee 

“De Madonna staat tussen twee zwaarden” – Een waarschuwing van Zuster Lucia van Fatima

luciaEerwaarde Pater Agustino Fuentes, Postulator in de zaak der zaligverklaring van Francesco en Jacinta, bezocht in 1957 Zr. Lucia in haar klooster, waar hij een interview met haar afnam. Het is het laatste bekende dringende interview die ze heeft gegeven, voordat ze door het Vaticaan het zwijgen werd opgelegd. 

Hij zei: “De H. Vader de Paus heeft mij toegelaten Lucia te bezoeken (zij was toen ongeschoeide Karmelietes te Coïmbra). Zij heeft mij ontvangen met droefheid; zij was vermagerd, zeer vermagerd, en heeft mij bezorgd verklaard”:

“Pater, de Madonna is ontevreden omdat men geen gehoor heeft gegeven aan Haar boodschap van 1917.  Noch de goeden, noch de slechten hebben ernaar geluisterd. De goeden gaan hun gang, zonder zich te bekommeren om de hemelse normen; de slechten gaan de weg van het verderf en houden geen rekening met de straffen die hen bedreigen.

Geloof mij, pater, God zal weldra de wereld straffen. Die kastijding zal materieel zijn, en denk erom, hoeveel zielen in de hel zullen vallen als men niet bidt en boete doet. Dit is de reden van de droefheid van de Madonna. Pater, zeg toch aan iedereen dat de Madonna mij zo dikwijls heeft gezegd dat vele naties van het aanschijn der aarde zullen verdwijnen. Rusland zal de gesel zijn, gekozen door God zelf om de mens te kastijden, als men niet door gebed en de H. Sacramenten haar bekering verkrijgt. Zeg het, pater, dat de duivel de beslissende aanval heeft aangevangen tegen de Madonna. De Onbevlekte Harten van Jezus en Maria zijn het meest bedroefd om de val van religieuzen en priesterzielen. De duivel weet dat de priesters en religieuzen, wanneer zij hun verheven roeping verwaarlozen, vele zielen met zich naar de hel sleuren. Het is nauwelijks nog tijd om de kastijding des hemels tegen te houden: te dien einde hebben wij twee afdoende middelen, het gebed en het offer. De duivel stelt alles in het werk om ons te verstrooien en ons de smaak van het gebed te toen verliezen. Wij zullen ons redden, of ons verdoemen.

Pater, laat ons niet wachten tot van Rome vanwege de Heilige Vader een oproep tot boete “kome” tot heel de wereld, laat ons evenmin wachten tot die oproep zou komen van de bisschoppen, elkeen in zijn bisdom; zelfs ook niet van de religieuze congregaties.  
Neen, onze Heer maakte al meerdere keren van die middelen gebruik en de wereld heeft er geen aandacht aan besteed. Daarom, dat elkeen onder ons nu zelf op eigen initiatief beginne met zijn spirituele hervorming (en bekering); die niet alleen de eigen ziel moet redden, maar alle zielen die God op zijn weg heeft geplaatst … [oorspronkelijke vertaling van M. Dekee is aangepast; zie noot 1. Red.]

De duivel wil zich meester maken van de Godgewijde zielen. Hij ijvert om ze te verderven, om de anderen aan te zetten vrij te genieten en geen boete te doen. Hij gebruikt zelfs zijn sluwheid om ons te doen geloven dat het nodig is, het religieuze leven aan te passen. Daaruit spruit voort: onvruchtbaarheid van het inwendig leven en laksheid bij de mensen om het genot vaarwel te zeggen en zich volledig toe te wijden aan God.

Denk eraan, dat twee feiten hebben bijgedragen tot de heiliging van Francesco en Jacinta: de droefheid van de Madonna en het visioen van de Hel. De Madonna staat tussen twee zwaarden: van de ene kant ziet Zij de hardheid en hardnekkigheid van de mensen en hun onverschilligheid tegenover de straffen die hen bedreigen; van de andere kant ziet Zij dat wij de H. Sacramenten vertrappen en de straf die nadert misprijzen: wij blijven ongelovig, zinnelijk, seksueel, materialistisch.

De Madonna heeft uitdrukkelijk gezegd en mij DRIEMAAL herhaald, dat de laatste dagen naderen. Zij verzekerde eerst, dat de duivel de beslissende strijd heeft aangevangen waarin één van de twee zal overwinnen of overwonnen worden: wij zijn met GOD of met de DUIVEL – men kan geen twee meesters dienen.

De tweede maal heeft Zij mij herhaald dat de laatste middelen die ons gegeven zijn, de Rozenkrans is en de devotie tot het ONBEVLEKT HART VAN MARIA. De derde maal heeft Zij mij gezegd: “Als alle middelen uitgeput en misprezen zullen zijn door de mensen, zal Zij ons als laatste anker van redding Haar persoon zelf aanbieden: Haar menigvuldige verschijningen, Haar tranen, Haar boodschappen gegeven aan zieners, verspreid over gans de wereld.” En de Madonna voegde eraan toe dat we niet meer zullen vergeven worden, indien we niet luisteren en doorgaan te zondigen.

Het is dringend, pater, dat men zich rekenschap geeft van de ernstige werkelijkheid. Niemand wil de zielen angstig maken: het is enkel een dringende aanmaning, omdat sinds de Heilige Maagd ons het afdoende middel gaf van het Rozenkransgebed, er geen enkel probleem is, materieel noch geestelijk, nationaal of internationaal, dat niet kan opgelost worden door het bidden van de Rozenkrans en door onze offers. De Rozenkrans, gebeden met veel liefde en godsvrucht, zal Maria troosten en zoveel tranen drogen van Haar Onbevlekt Hart.”

Als Zr. Lucia in 1957 reeds zo dringend sprak over God die weldra de wereld zal straffen, en over hoe slecht de wereld er toen reeds aan toe was, dan is deze roep nog véél dringender vandaag, 100 jaar na de Verschijningen van de H. Maagd te Fatima en 60 jaar na deze brief. Als we ons beperken tot onze omgeving (België en Nederland) dan kunnen we toch niet anders dan de grote Straf zien naderen? België en Nederland zijn één van de landen in Europa die het meest goddeloos geworden zijn:

Lees hier verder: De teloorgang van de Kerk in Nederland en België


Noot 1: 

De betreffende paragraaf blijkt verkeerd te zijn vertaald.

De oorspronkelijke tekst is:

«Padre — me decía Sor Lucía —, no esperemos que venga de Roma una llamada a la penitencia, de parte del Santo Padre, para todo el mundo;ni esperemos tampoco que venga de parte de los señores Obispos cada uno en su diócesis; ni siquiera tampoco de parte de las Congregaciones Religiosas. No; ya Nuestro Señor usó muchas veces estos medios, y el mundo no le ha hecho caso.

Por eso, ahora que cada uno de nosotros comience por sí mismo su reforma espiritual; que tiene que salvar no sólo su alma, sino salvar a todas las almas que Dios ha puesto en su camino…

Het werkwoord “esperar” heeft meerdere betekenissen, waarvan twee in aanmerking komen in verband met deze tekst:

  1. wachten om een activiteit te starten tot iets anders is gebeurd
  2. hopen dat iets zou gebeuren

Hier lijkt mij de eerste betekenis de correcte, in de zin van “er is geen tijd meer voor uitstel”.

Het werkwoord is hier vervoegd in de gebiedende wijs.

Het werkwoord “venir” dat twee keer in de bijzinnen herhaald wordt, staat in de aanvoegende wijs – een vorm die in het hedendaags Nederlands helaas verdwenen is.

Dus, de bovenstaande alinea’s vertaald in het Nederlands:

Pater, laat ons niet wachten tot van Rome vanwege de Heilige Vader een oproep tot boete “ kome” tot heel de wereld ( – venga – aanvoegende wijs van het werkwoord “venir”: het drukt een onzekerheid uit over het al dan niet komen van die oproep), laat ons evenmin wachten tot die oproep zou komen van de bisschoppen, elkeen in zijn bisdom; zelfs ook niet van de religieuze congregaties.  Neen, onze Heer maakte al meerdere keren van die middelen gebruik en de wereld heeft er geen aandacht aan besteed.

Daarom, dat elkeen onder ons nu zelf op eigen initiatief beginne met zijn spirituele hervorming (bekering); die niet alleen de eigen ziel moet redden, maar alle zielen die God op zijn weg heeft geplaatst …

Dit leest helemaal anders dan de vrije vertaling van de heer Michaël Dekee:

“Het is nochtans nodig, Pater, de mensen erop te wijzen dat ze niet moeten hopen aangespoord te worden tot het gebed en de boete, noch door de Paus, noch door de Bisschoppen, noch door de priesters, noch door de Generale Oversten der Orden. De tijd is reeds gekomen dat ieder door eigen initiatief de heilige werken vervulle en zijn eigen leven hervorme, volgens de aansporing van de Madonna”.

Deze foutieve vertaling komt negatief  over, in de zin van: “Rome en de paus doen toch niets, de bischoppen evenmin, en ook niet de Congregaties. Laat nu iedereen volgens eigen inzicht aan de slag gaan.”

Ik denk niet dat dit de bedoeling van Zuster Lucia was.  De oproep tot bekering is vanzelfsprekend voor elke christen permanent; maar ik denk niet dat haar laatste interview de bedoeling had de Kerkleiding buiten spel te zetten.

* Met dank aan D.H. voor de correctie!


Pastoor Nars Beemster: Een wonder in Medjugorje (2012)

Opnieuw een wonder in Medjugorje – rector Nars Beemster vertelt

Zoals ik heb verteld in ’n preek, ben ik na mijn bezoek aan de universiteit van Steubenville in de Verenigde Staten doorgereisd naar Medjugorje. Een bedevaartplaats in Bosnië Herzegovina, waar de Moeder Gods, naar ik vast geloof – en met mij vele tientallen miljoenen mensen die er in de voorbije jaren zijn geweest – nog altijd verschijnt. De Kerk heeft nog geen definitieve uitspraak gedaan en kan dat niet doen, omdat de verschijningen nog altijd voortduren. Een goede week geleden, net na mijn vertrek, voltrok zich daar opnieuw een groot wonder.

Patty De Vos, die ik persoonlijk ook ken, begeleidde samen met Patrick d’Ursel vanuit België eind juli, begin augustus 2012, een bedevaart naar Medjugorje bij gelegenheid van het jongerenfestival aldaar. Er waren 30% meer pelgrims dan andere jaren, het aantal wordt geschat op 100.000. Ze waren met drie bussen gegaan, waarbij een jong gezin: vader, moeder en twee tieners, een dochter van 13 en een zoon van 16 jaar. De moeder was totaal verlamd en lag plat op een rolstoel. Ze had A.L.S., Amyotrofe Laterale Sclerose, een zeldzame neurologische ziekte waarbij de motorische zenuwcellen in het ruggenmerg en de hersenstam en de motorische cortex van de hersenen afsterven, wat uiteindelijk de dood tot gevolg heeft. Het verslag van Patty aan haar vriendin Mia:

“Het was gewoon zielig, ik kon het niet verdagen en durfde haast niet naar haar te kijken. Ze lag daar op haar rolstoel, volledig lam, ze kon niet spreken, ze ademde heel moeilijk en dat alles bij een hitte van 40. Het zuurstofapparaat dat op haar benen lag deed haar pijn, vertelde Pascale. Ze had na 7 jaar ziekte praktisch geen spieren meer. Ik dacht dat ze hier zou sterven, ze was gewoon aan haar einde! Ze was gaan biechten en stond die vrijdag 3 augustus jongstleden met haar man buiten achter de kerk aan de zijde waar dit jaar de nieuwe biechtstoelen zijn gebouwd, om de avondmis bij te wonen. Tijdens de uitreiking van de communie, kwam plotseling een “mooie priester met blauwe ogen, hij leek wel Jezus”, recht naar hen toe om hen de H. Communie te geven, vertelden ze. Daarna hebben ze die priester niet meer gezien. Pascale sloot haar ogen en ze zag zichzelf toen in een lang wit kleed dansen voor God de Vader, ze loofde en dankte Hem en voelde kracht in haar lichaam komen.“ Als U mij geneest, God, genees me dan helemaal”, vroeg ze. Ze wilde nog leven voor haar kinderen. Ze vroeg ook om een teken en kreeg toen een heerlijke rozengeur. Ze vroeg haar man of die dit ook rook. Hij antwoordde, dat zijn neus verstopt was. En zij reageerde daarop met: “Hoor je me niet?” Dan realiseerde hij zich, dat zijn vrouw weer kon spreken. God gaf haar de kracht om uit de rolstoel te komen en zo is ze gelopen tot bij ‘Palma’, haar hotel. Het eerste wat haar man zei was: “Nu kun je weer viool spelen” en de zoon: “Mama, nu kunnen we weer terug naar ons eigen huis”. Daar hebben ze God geloofd en geprezen en gedanst en gesprongen met iedereen die het maar wilde horen, en de Italianen trakteerden op ijsjes. Ze is zelfs de laatste dag, maandag eergisteren, gaan zwemmen bij de Kravice-watervallen nabij de stad Mostar. Dan voelde ze ook meer en meer kracht komen in haar bovenlichaam. Patty kon haar tranen niet bedwingen toen ze mij dit vertelde en zei: “God bestaat, Mia, ze zullen het moeten aannemen, ze zal getuigen!”.

Een wonder dat, zoals talloos veel andere wonderen, bevestigt dat de H. Communie werkelijk de levende Heer is, voor wie we nooit genoeg eerbied en liefde kunnen betonen als we Hem ontvangen. Nooit genoeg! Ik heb ooit een oude monnik horen zeggen: Als wij de almacht, en de Liefde en de verheven Majesteit zouden kunnen zien, die zich verbergt onder uiterlijke kenmerken van de H. Hostie, zou niemand ooit nog ter Communie durven gaan. Wat is Jezus, God, toch goed dat Hij zich voor ons verbergt.

Rector Beemster

Wie een interview met de genezen vrouw wil lezen, klik hier.

Bron

Kerstavond: Auto Pater Gert Verbeken total loss

bid 24 uur

Pater Gert VerbekenFoto: Pater Gert Verbeken


Oproep!!
Kerstavond 24 december is Pater Gert van de Dienaren van Jezus en Maria zijn auto ‘perte total’ gereden.

foto van Rose-Marijke Demeyer.

Een oude dame was achter het stuur in slaap gevallen. Haar auto kwam tot stilstand door een andere auto, die van de pater, total loss te rijden. Zij maakt het gelukkig wonderwel goed.

Een auto is echter voor deze priester onmisbaar. Daarom deze oproep. Laat uw hart spreken en schenk hem een mooie Kersttijd en Nieuwjaar door een bijdrage te storten om een andere auto te kunnen aanschaffen. Wie doet ermee?

Congregatie Servi Jesu et Mariae, t.a.v. pater Gert Verbeken
Terhulpensesteenweg 708,
3090 Maleizen (Overijse), België.
IBAN: BE82 0017 6599 8568
BIC: GEBABEBB
Mededeling: perte total / aanschaf andere auto

Heel hartelijk Dank!!
(Dit is een initiatief van pastoor Jack Geudens)


View original post

De Heilige Kerk – “De Kerk moet al wat verkeerd is rechtzetten en het niet verontschuldigen door het te veronachtzamen of eraan voorbij te zien.”

Blogberichten ter ondersteuning van de website LKZ NL

R.K._kerk_H._Hart_van_Jezus_zuidfrontDe Heilige Kerk

 “De Kerk moet al wat verkeerd is rechtzetten en het niet verontschuldigen door het te veronachtzamen of eraan voorbij te zien.”

“Ik ben een dochter van de Kerk”, zei de heilige Teresia van Avila. Een uitspraak die Marguerite graag tot de hare zou hebben gemaakt, met de vurigheid die haar zo eigen is. In de Boodschap geeft Jezus haar een gelijkaardige titel: ”Ge zijt kind van God en van de heilige Kerk.”

Het is ondenkbaar, dat Jezus zou zwijgen over een onderwerp dat zo belangrijk is, omdat de Boodschap toch bestemd is om in heel de Kerk verspreid te worden. De Boodschap moet zelfs op de Kerk steunen om de niet-katholieken en niet-gelovigen te bereiken. Het Dagboek van Marguerite is geen theologische verhandeling. Het moet wel spreken over dit onderwerp dat zo belangrijk is, dat het niemand van ons onverschillig mag laten. Het benadrukt de belangrijkste…

View original post 789 woorden meer